கோமாளிமேடை

# திறமையற்றவர், அதை அறியார்」：நம்மைச் சுற்றியுள்ள அனைவரும் "நிபுணர்கள்" ஆன யுகத்தின் உளவியல் நாடகம் முன்னுரை：அறியாமையின் தைரியம்** 1995 ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் பிட்ஸ்பர்க்கில், McArthur Wheeler என்ற மனிதர் ஒரு கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட கொள்ளையை நடத்தினார். அவர் பகல் நேரத்தில், எந்தவிதமான முகமூடியும் அணியாமல், நேரடியாக இரண்டு வங்கிகளில் நுழைந்து கொள்ளையடித்தார். பின்னர் காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டபோது, அவர் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டு கூறினார்: "நான் எலுமிச்சை சாற்றைப் பூசிக்கொண்டேனே!" அவர் நம்பிக்கையின் பேரில், எலுமிச்சை சாறு கண்ணுக்குத் தெரியாத மையாக செயல்படும் என்றும், பாதுகாப்பு கேமராக்களுக்கு முன் தன்னை கண்ணுக்குத் தெரியாதவராக மாற்றும் என்றும் நம்பினார். இந்த உண்மைச் சம்பவம், பின்னர் உளவியலாளர்கள் David Dunning மற்றும் Justin Kruger ஆகியோரின் கவனத்தை ஈர்த்தது, மேலும் 1999 ஆம் ஆண்டு அவர்கள் வெளியிட்ட ஆய்வறிக்கை, "**திறமையற்றவர்கள் தங்கள் சொந்த திறமையின்மையை அறிய முடியாததால், தங்களை மிகைப்படுத்தி மதிப்பிடுகின்றனர்**" என்ற முடிவை நிறுவியது, இது பின்னர் ...

**குருட்டுப் பூனைக்கு ஒரு கேள்வி** சரி, இதைக் கேளுங்கள். உலகமே ஒரு பெரிய எலிக்கூடு. அதில் சில எலிகள் கொழுத்தவை. சில மெலிந்தவை. சில செத்தவை. அவைதான் கடவுளின் அருளால் வாழும் ‘குருட்டுப் பூனை’யின் பங்கு. அதன் பார்வை இல்லை; அதற்குக் கண் இருந்தும், தெரிந்தும் தெரியாத மாதிரி நடிப்பது அதன் தொழில். குருட்டுப் பூனை ஒரு செத்த எலியைப் பிடித்துப் பிடித்து, அதைத் தின்று மகிழ்கிறது. நிஜமான, கொழுத்த, உயிருள்ள எலிகள் அதைப் பார்த்துக் கைதட்டுகின்றன. “வாழ்க! வாழ்க!” என்கின்றன. ஏனென்றால், அந்த உயிருள்ள எலிகள் தாங்கள் 'எலி' இல்லை என்று நினைப்பவை, அல்லது நினைக்க வேண்டியவை. அவை மிருகக்காட்சிசாலையில் உட்கார்ந்து, ‘இதோ பாருங்கள், பூனை எலியைப் பிடிக்கிறது’ என்று குழந்தைகளுக்குச் சொல்லித் தருகின்றன. பூனைக்குப் பார்வை இல்லையா? சிரிப்பைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். ஆனால், அது சொல்கிறது: “நான் உங்களையெல்லாம் பார்த்தால், நீங்களும் ஒரு நாள் செத்து மடிய வேண்டியவர்கள் தானே? அதனால், உங்கள் மேல் எனக்கு கருணை.” 'ம்...'  இது ஒரு பழைய கதை. இந்தப் பூனைதான் ஒரு காலத்தில், எலிகளுக்கெதிரான போரில்...