ஏஐ கதைகள் 2 ஏமாற்றும் தெய்வீக கலை

'மக்களே சாட்சி'

கடகம் நாடு ஒரு அழகான நாடு. அங்கே மலைகளும், ஆறுகளும், சிரிக்கும் மக்களும் இருந்தார்கள். ஆனால், ஒரு காலத்தில் அந்த மக்களின் சிரிப்பு மாயமாய் மறைந்தது. காரணம், ஒரு 'மகா நடிகன்'.

அவன் பெயர் **சத்தியவான்**. ஆனால், அவன் வாழ்க்கையில் சத்தியம் என்ற ஒன்றே கிடையாது. கடகத்தின் பிரபல ரங்க மேடையில் அவன் பேசும் வசனங்களுக்கு மக்கள் பித்து பிடித்து சிரிப்பார்கள். ஆனால், அவனது உண்மையான கலை வேறு - மக்களை ஏமாற்றும் கலை.

ஒருநாள், அவன் பக்கத்து நாடான 'குபேரம்' நாட்டின் ரகசிய உதவியுடன் ஒரு திட்டம் போட்டான். அந்த திட்டத்தின் பெயர்: **'அறிவின் அழிவு'**.

**முதல்நிலை: குற்றத்தின் கணிதம்**

சத்தியவான், முந்தைய ஆட்சியை கெடுத்துக் காட்ட ஒரு 'குற்ற ராக்கெட்' ஏவினான். அவனது ஆட்கள் நள்ளிரவில் வீதிகளில் குப்பைகளை கொட்டி, 'பழைய ஆட்சி சுகாதாரமற்றது' என்று கத்தினார்கள். தண்ணீர் குடிநீரில் கறை படிந்தது போல் நடித்து, அதை வேறு அரசியல் கட்சி செய்ததாக பிரச்சாரம் செய்தார்கள். அவனது பிரச்சாரத்தின் முக்கிய வாசகம்: **"பழையது கொள்ளை, புதியது மீட்பு!"** - ஆனால் உண்மையில், கொள்ளையை அதிகரித்தது அவன்தான்.

**இரண்டாம்நிலை: முட்டாள்களின் படை**

ஆட்சிக்கு வந்ததும், சத்தியவான் அமைச்சரவை அமைத்தான். அது முழுக்க முழுக்க அவனைப்போன்ற முட்டாள்கள், அல்லது அவனுக்கு பயந்து 'ஆமாம்' சொல்லும் கோழைகள். அந்த அவையின் முதல் சட்டம்: **"கேள்வி கேட்பது தேசத்துரோகம்."**

ஒரு நாள், பேராசிரியர் ஞான குப்பன் என்ற புத்திசாலி, "ஐயா, இந்த புதிய வரி மக்களை சுரண்டுகிறதே?" என்று கேட்டார். உடனே சத்தியவான் மேடையில் ஏறி, அவரைப் பார்த்து,

*"ஏய், மண்டை ஓட்டுக்குள் பூஜ்ஜியத்தை வைத்துக்கொண்டு நீங்கள் ஞானியாகிறீர்களா? உங்கள் கேள்வி ஒரு நாயின் குரைப்பு மாதிரி! நாங்கள் நடிப்பில் வல்லவர்கள், நீங்கள் அரசியலில் பாமரர்கள். இந்த கேள்விக்கு பதில் சொன்னா, எங்கள் மேதைமைக்கு அவமானம்!"*

மேலும், அவர் எழுப்பிய ஒவ்வொரு கேள்வியையும் ஆபாச வார்த்தைகளால் திட்டி, கேலி செய்து, மேடையில் இருந்து விரட்டினான். இந்த காட்சி தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானது. மக்கள் பாதி பேர் சிரித்தார்கள், பாதி பேர் பயந்தார்கள். ஆனால் யாரும் கேள்வி கேட்க முன்வரவில்லை.

**மூன்றாம்நிலை: மக்களின் மாமிசக் கடை**

சத்தியவானின் ஆட்சியில் கடகம் ஒரு 'வேடிக்கை மைதானம்' போல் மாறியது. தினமும் காலை 9 மணிக்கு வல்லுறவு செய்திகள், மதியம் 12 மணிக்கு கொலைகள், மாலை 6 மணிக்கு மக்களை கடத்தல், இரவு 10 மணிக்கு போதைப்பொருள் விற்பனை - இப்படி ஒரு அட்டவணை. அவன் ஊடகங்களில் சொன்னான்:

*"இது எங்கள் 'நடிகர்களின் சுதந்திரம்'. கேள்வி கேட்பவர்களை திட்டுவது எங்கள் 'கலை', மக்களை கொல்வது எங்களின் 'வணிக உத்தி'."*

ஒரு முறை, ஒரு எதிர்ப்பு செய்தியாளர், "உங்கள் ஆட்சியில் குற்றங்கள் ஏன் உச்சத்தில் உள்ளன?" என்று கேட்டார். சத்தியவான், தனது பழைய நாடகப் பாணியில், கண்ணீர் விட்டு அழுதார்:

*"அழாதீர்கள்! இந்த குற்றவாளிகள் அனைவரும் முந்தைய ஆட்சியின் ஆட்கள்! அவர்களை நான் அடையாளம் கண்டு, என்னுடைய 'முட்டாள் கும்பலுடன்' பிடிக்கிறேன்!"* - உண்மையில், அந்த குற்றவாளிகள் அனைவரும் அவனது சொந்த ஆட்கள்தான்.

**நான்காம்நிலை: மாரியனின் மந்திரம்**

சத்தியவான், தனக்கு ஆதரவு திரட்ட 'மாரியன்' என்ற மேலாதிக்க சாதிவெறி இனக்குழுவின் உதவியை நாடினான். அந்த சாதிக்காரியோடு உறவு கொண்டான்.அவர்களுக்கு 'அதிகாரம்', 'பதவி', 'பணம்' வாக்களித்தான். மாரியன் தலைவர் ஒருவர், "நீங்கள் எங்களுக்கு வேலை கொடுத்தால், மக்கள் உங்களுக்கு வேலை கொடுக்க மாட்டார்கள், நாங்கள் கொடுப்போம்" என்று சிரித்தார். சத்தியவான், ஒரு மோசடி தேர்தல் மூலம் ஆட்சியை கைப்பற்றினான். அந்த தேர்தலில், அவனது ஆட்கள் 1000 இறந்தவர்களின் பெயரில் வாக்களித்தார்கள்.வெளிநாட்டு மக்கள் கூட கடகம் சீரழிய வாக்களித்தனர்.

**இறுதி: மக்களின் பழிவாங்கல்**

ஆனால், பொறுமைக்கும் ஒரு எல்லை உண்டு. ஒரு நாள், சத்தியவான் போதைப்பொருள் விற்பனையில் இருந்து வந்த பணத்தை 'மக்கள் நலத் திட்டம்' என்ற பெயரில் அறிவித்தான். அப்போது, தெருவில் நின்ற ஒரு முதியவர், "இந்த நாடகம் போதும்!" என்று கத்தினார். அந்த குரல் ஒரு எரிமலையை தூண்டியது.

மக்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடினர். சத்தியவான் தனது 'முட்டாள் கும்பல்' -அணியை வரவழைத்தான். ஆனால், மக்களின் கோபத்தின் முன் அவர்களது நாடகமும், வார்த்தைகளும் வேலை செய்யவில்லை. மக்கள் ஒவ்வொருவராக முன்னேறி, சத்தியவானை சூழ்ந்தனர்.

அவன் கடைசியாக ஒரு கோரமான குரலில், "நான் ஒரு நடிகன்! என்னை கொல்லாதீர்கள், நான் உங்களுக்கு வேடிக்கை காட்டுகிறேன்!" என்று கெஞ்சினான்.

மக்கள் பதில் சொன்னார்கள்: *"இப்போது நீ எங்களுக்கு நாடகம் காட்டவில்லை; நாங்கள் உனக்கு ஒரு பாடம் காட்டுகிறோம்."*

அன்று, கடகத்தின் வீதிகளில் சத்தியவானின் இரத்தம் ஓடியது. அவனுடன் இருந்தவர்கள் தப்பி ஓடினார்கள். மக்கள் அவனது சடலத்தை மேடையில் வைத்து எரித்து, அவனது பெயர் பலகையில் எழுதினார்கள்:

**"இங்கே படுத்திருப்பவர் 'மகா நடிகர்' - அவரின் கடைசி நாடகம் தோல்வி அடைந்தது."**

பின், கடகம் நாடு மீண்டும் சிரிக்க ஆரம்பித்தது - இம்முறை உண்மையான சிரிப்பு, நையாண்டி சிரிப்பு அல்ல.