காலத்தின் விளிம்பில் நிற்பவர்கள்
---
**அறிமுகம்: திட்டமிட்ட பாதையில் இருந்து விலகும் பயணம்**
ஷாங்சி மாகாணத்தில், ஜாவோ யுஷூன் மற்றும் அவரது மனைவி யுவான் ஜென்ஜென் ஆகியோர் ஜிபிஎஸ் வழிகாட்டுதலை மீறி, சாலையோரத்தில் பேரிக்காய் அடுக்கும் ஒரு விவசாயியை சந்திக்கின்றனர். விவசாயி தனது இளமை முதல் இலந்தைப் பழங்களை பயிரிட்டு வந்ததாகவும், கடந்த பத்தாண்டுகளில் அதிகமானோர் இலந்தை பயிரிடத் தொடங்கியதால் விலை குறைந்து வருவதாகவும் கூறுகிறார். இந்த 30 நிமிட உரையாடல் அவர்களின் "மஞ்சள் ஆறு" தொடரின் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தின் இறுதிக் காட்சியாக அமைகிறது.
---
**பயணத்தின் ஆரம்பமும் நோக்கமும்**
2021 ஆம் ஆண்டு முதல், ஜாவோ மற்றும் யுவான் 1,100 க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்களை பயணித்து, சாலையோர உரையாடல்களையும் திட்டமிடாத நிறுத்தங்களையும் கிராமிய சீனாவின் குறும்படங்களாக மாற்றியுள்ளனர். அவர்களின் "யுஜென்ஜிஷி" (எதார்த்தத்தை சந்தித்தல்) கணக்கு, பிலிபிலி தளத்தில் 530,000 க்கும் மேற்பட்ட பின்தொடர்பவர்களைக் கொண்டுள்ளது.
இவர்கள் படம்பிடிப்பவர்களில் பெரும்பாலோர் 60 வயதிற்கு மேற்பட்ட விவசாயிகள். இவர்கள் குழந்தைப் பருவத்தில் நிலத்தில் வேலை செய்தவர்கள், பின்னர் நகரங்களில் குடியேற்றத் தொழிலாளர்களாக பணியாற்றி, வயதான காரணத்தால் ஊருக்கு திரும்பியவர்கள். இப்போது அவர்கள் விளைச்சல் விலை சரிவு, இயந்திரமயமாக்கல், பருவநிலை மாற்றம், மற்றும் இளைய தலைமுறையினரின் வெளியேற்றம் போன்ற பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.
---
**தங்கள் சொந்த கதை: நகரத்தில் இருந்து கிராமத்திற்கு**
ஜாவோ மற்றும் யுவான் இருவரும் "விட்டுச் செல்லப்பட்ட குழந்தைகளாக" தங்கள் பாட்டி-தாத்தாக்களுடன் வளர்ந்தவர்கள். கிராமத்தில் படிப்பில் சிறந்து விளங்கிய ஜாவோவிடம், "உங்கள் கை மண்வெட்டிக்கானது அல்ல; பேனாவுக்கானது. நீங்கள் பெரிய நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்" என்று கூறப்பட்டது.
ஜாவோ பத்திரிகையிலும், யுவான் சீன இலக்கியத்திலும் பட்டம் பெற்றனர். ஆனால் இரண்டாம் நிலை பல்கலைக்கழக பட்டதாரிகளாக, பெய்ஜிங், ஷென்ஜென், குவாங்சோ போன்ற நகரங்களில் ஊடக வேலைகளை மாற்றியும், நிலையான வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.
2021 ஆம் ஆண்டு, இருவரும் 27 வயதில் பெய்ஜிங்கில் வாடகை அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் வாழ்ந்தனர். ஜாவோ தினமும் மூன்று மணி நேரம் பேருந்து மற்றும் மெட்ரோவில் பயணித்தார். இந்த வழக்கமான வாழ்க்கை அவரை "இயந்திரத்தில் ஒரு பல்லாக" உணரவைத்தது.
ஒரு இரவு, அவர்கள் தங்கள் சொந்த வீடியோ கணக்கை தொடங்க முடிவு செய்தனர். அதற்கு "கவனிக்கப்படாதவர்களை கவனிக்க வைப்போம்" என்ற குறிக்கோளுடன் "யுஜென்ஜிஷி" என்று பெயரிட்டனர். அவர்களின் முதல் பதிவு, யுன்னான் மாகாணத்தில் இருந்து வடக்கே அலைந்து சென்ற யானைகள் கூட்டம் பற்றிய செய்திக் காட்சிகளின் தொகுப்பாகும்.
---
**கிராமங்களுக்கு திரும்புதல்: "உண்மையான தொடர்பு"**
குவாங்சோவிற்கு குடிபெயர்ந்த பின், சிறு நகரங்களில் படமெடுக்கத் தொடங்கினர். மலைப்பகுதியில் விட்டுச்செல்லப்பட்ட குழந்தைகள் பற்றிய வீடியோவுக்குப் பின், கிராமங்களில் அதிக ஆர்வம் ஏற்பட்டது. ஒரு வருடத்தில், யுவான் தங்கள் வேலையை விட்டுவிட்டு முழுநேர வீடியோ தயாரிப்பில் ஈடுபட முன்மொழிந்தார்.
குழந்தைப் பருவம் முழுவதும் படித்து கிராமத்தில் இருந்து வெளியேற முயன்ற அவர்கள், இப்போது கேமராவுடன் அங்கே திரும்பினர். நகர வளர்ச்சி மற்றும் உயர்ந்த கட்டிடங்களை மூடுவதை விட, கிராமிய கதைகள் "நான் உண்மையில் கவலைப்படும் விஷயங்கள்" என்றும், "நான் இறுதியாக தரையில் உறுதியாக நின்றேன்" என்றும் ஜாவோ கூறினார்.
பார்வையாளர்களும் தங்கள் சொந்த கதைகளைப் பகிர்ந்தனர். ஒரு பார்வையாளர், "நாங்கள் அனைவரும் ஒரே பாதையில் சென்றோம்: வேலைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறுதல். இவை அனைத்தும் வாழ்வாதாரத்திற்காகவே" என்று எழுதினார். ஒரு வேளாண் பல்கலைக்கழக மாணவர், வறட்சியால் சோதனைப் பயிர் அழிந்ததைப் பற்றிய செய்திகளைத் தேடியபோது, விவசாயிகளுக்கு சொந்த குரல் இல்லை என்பதை உணர்ந்தார்.
---
**பதிவு செய்யும் முறை: ஒரு கேள்வி மட்டுமே**
ஜாவோவின் "ஒலிபெருக்கி" பெரும்பாலும் ஒரு கேள்வி மட்டுமே. ஒரு சோள வயலில் அறுவடை இயந்திரம் விட்டுச் சென்ற கதிரை எடுத்து, "இதை நீங்கள் இன்னும் விரும்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டதில், அந்த விவசாயி தான் ஆண்டுகளுக்கு முன் உதவிய குளம் பற்றி கூறினார். மஞ்சள் ஆற்றங்கரையில், "நாங்கள் தெற்கிலிருந்து வந்தவர்கள், இந்த வகை கரையை பார்த்ததில்லை. நீங்கள் எங்களுக்கு விளக்க முடியுமா?" என்று கேட்டதில் இருவர் விளக்கத் தொடங்கினர்.
ஒரு பீச் பழ பேக்கிங் குழுவை படம்பிடித்த பின், பழம் வழங்கப்பட்டபோது, "இதை உங்கள் வீடியோவில் போடுங்கள்" என்று ஒரு விவசாயி கூறினார். மற்றொரு விவசாயி, "தம்பி, இப்போதெல்லாம் விவசாயத்தில் பணம் இல்லை. எங்கள் வாழ்க்கை எவ்வளவு கடினம் என்று பாருங்கள். இதை பதிவு செய்து மக்களின் போன்களில் போடுங்கள். நான் லைக் போடுகிறேன்" என்றார்.
"விவசாயிகள் உண்மையில் பேச விரும்புகிறார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு அதற்கான வழி இல்லை. நாங்கள் ஒலிவாங்கியை அவர்களின் வாசலில் கொண்டு செல்கிறோம்" என்று ஜாவோ கூறினார்.
---
**"காலத்தின் சந்திப்பில் நிற்பவர்கள்"**
ஜாவோ மற்றும் யுவான் இந்த விவசாயிகளை "காலத்தின் ஒரு சந்திப்பில் நிற்பவர்கள்" என்று விவரிக்கின்றனர் - பாரம்பரிய சிறு அளவு விவசாயத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட கடைசி தலைமுறை.
விலை வீழ்ச்சி, மெலிந்த லாபம், உடல் உழைப்பு மற்றும் போதிய ஓய்வூதியம் போன்ற பணம் மற்றும் வேலை பற்றிய உரையாடல்கள் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன.
"மக்கள் கிராமப்புறத்தை இரு வழிகளில் பார்க்கின்றனர்: ஒரு இனிமையான பின்வாங்கல் அல்லது வறுமை மற்றும் கஷ்டத்தின் இடம். ஆனால் இரண்டுமே வெளியில் இருந்து பார்க்கும் வழிகள். நாங்கள் இந்த உலகின் ஒரு பகுதி. நாங்கள் உள்ளிருந்து ஆவணப்படுத்தி வெளிப்புறமாக தொடர்பு கொள்கிறோம்" என்று ஜாவோ கூறினார்.
அவர்களின் மிகவும் பார்க்கப்பட்ட வீடியோக்களில் ஒன்று, "சீனாவின் 760 மில்லியன் விவசாயிகளுக்கு பாராட்டு தேவையில்லை" என்ற தலைப்பில் 2022 இல் வெளியிடப்பட்டது, கிட்டத்தட்ட 5 மில்லியன் பார்வைகளைப் பெற்றது. "பள்ளியிலிருந்தே, பாடப்புத்தகங்கள் விவசாயிகளைப் புகழவும் கடின உழைப்பைப் பாராட்டவும் கற்றுக் கொடுத்தன, ஆனால் அவர்களை உண்மையில் புரிந்து கொள்ள கற்றுக் கொடுக்கவில்லை. விவசாயிகளுக்கு, மலைகளும் ஆறுகளும் கவிதையல்ல; கிராம வாழ்க்கை ஒரு இனிமையான கனவு அல்ல. விவசாயம் உயிர்வாழ்வதற்கானது" என்று அந்த வீடியோ கூறியது.
---
**அழிந்து வரும் கதைகள்: பதிவு செய்ய வேண்டிய அவசரம்**
இந்த வசந்த காலத்தில், மூன்று பள்ளத்தாக்கு பகுதியில் ஆரஞ்சு பழங்களை சுமந்து செல்லும் வயதான சுமையாளர்களை படம்பிடிக்க அவர்கள் விரும்பினர். ஆனால் ட்ரோன்கள் பெரும்பாலான வேலையை எடுத்துக் கொண்டன. சிலரே இன்னும் அதை செய்கின்றனர்.
"அது நிச்சயமாக ஒரு நல்ல விஷயம். மக்கள் இனி அத்தகைய கடுமையான வேலையை செய்ய வேண்டியதில்லை என்பது முன்னேற்றத்தின் அடையாளம். ஆனால் அந்த தலைமுறை சுமையாளர்கள் கடந்து வந்தது, அவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை, அவர்கள் தாங்கிய உழைப்பு - அவை ஒருபோதும் பதிவு செய்யப்படவில்லை" என்று ஜாவோ கூறினார்.
அதே பிரச்சினை 60 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட நீர்த்தேக்கங்கள் மற்றும் கால்வாய்களை கட்டியவர்களை பதிவு செய்யும் போதும் ஏற்பட்டது. யுவானின் பாட்டி ஒரு பாசன கால்வாய் கட்டுமானத்தில் உதவியிருந்தார். இறப்பதற்கு முன், அவர்கள் அவரை அங்கு அழைத்துச் சென்றனர். "கால்வாய், நீர்த்தேக்கம் - நான் என் கைத்தடியுடன் உங்களைப் பார்க்க வந்திருக்கிறேன்" என்று அவர் கூறினார்.
அருகில் விளையாடும் குழந்தைகளுடன் பேச முயன்ற போது, "கால்வாய் கட்ட உதவினீர்களா?" என்று ஒரு 60 வயதான மனிதரிடம் கேட்டார். "அதில் வேலை செய்தவர் இப்போது 80 அல்லது 90 வயதுக்கு மேல் இருப்பார்" என்று அவர் பதிலளித்தார். யுவானின் பாட்டி புன்னகைத்து ஒன்றும் கூறவில்லை.
"இந்த கதைகளை இப்போது படமாக்காவிட்டால், இன்னும் 10 ஆண்டுகளில் நினைவில் வைத்திருக்கும் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்" என்று யுவான் கூறினார்.
---
**பண நெருக்கடி மற்றும் எதிர்காலத் திட்டம்**
2022 இல் வேலையை விட்ட பின், அவர்களின் சேமிப்பு தீர்ந்தது மற்றும் 250,000 யுவான் (சுமார் $37,000) கடன் சேர்ந்தது. கேமரா, ட்ரோன் மற்றும் காரை தவணையில் வாங்கினர். படமெடுக்கும் போது சில நேரங்களில் காரிலேயே தூங்குகிறார்கள்; சலவை செய்ய வேண்டியிருக்கும் போது மட்டுமே ஹோட்டல் எடுக்கிறார்கள்.
2025 ஆம் ஆண்டு - அவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்ட ஆண்டு - அவர்கள் சிறிது பணம் சம்பாதித்ததாக உணர்ந்தனர். கடன்களை அடைத்து மீண்டும் படமெடுக்க சென்றதும் பெரும்பாலானவை தீர்ந்துவிட்டன.
"எங்களால் முடிந்தவரை நகர்ந்து கொண்டிருந்தோம். வருடத்தின் தொடக்கத்தில் சில வணிக ஒப்பந்தங்கள் கிடைத்தன, அது எங்களுக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுத்தது. அது இறந்து மீண்டும் உயிர் பெறுவது போன்றது" என்று யுவான் கூறினார்.
---
**கடமைகளின் பிரிவு மற்றும் கருத்து வேறுபாடுகள்**
ஜாவோ பெரும்பாலான நேர்காணல்களை செய்கிறார், கேமரா முன் தோன்றி விவரிக்கிறார்; யுவான் படமெடுத்து எடிட் செய்கிறார். சாலையில், எப்போது ஜாவோ கேமராவுக்கு பேச வேண்டும், எப்போது யுவானுக்கு மற்றொரு ஷாட் தேவை, அல்லது எப்போது நிறுத்தி மீண்டும் முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்பதை அறிவார்கள்.
ஆனால் எதிர்பார்ப்புகளில் வேறுபடுகிறார்கள். பல ஆண்டுகளாக யுவான் தனது ஒவ்வொரு ரெஸ்யூமிலும் "படங்கள் உலகத்தை மாற்றும் சக்தி கொண்டவை" என்று எழுதினார். இப்போது அவர் குறைவாக நிச்சயமாக உள்ளார். "மாற்றம் கடினம். வீடியோ உலகத்தை மாற்றாமல் போகலாம், ஆனால் அது உலகத்தை பதிவு செய்ய முடியும். நான் விஷயங்களை மாற்ற விரும்புகிறேன்; அவர் அவற்றை பதிவு செய்ய விரும்புகிறார்" என்று அவர் கூறினார்.
ஜாவோவுக்கு, பதிவு செய்வதே தொடர்வதற்கான காரணம். "இவை விலைமதிப்பற்ற வரலாற்று பதிவுகள். நூறு ஆண்டுகளில், ஒருவர் இந்த தலைமுறை விவசாயிகள் என்ன நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ள எங்கள் வீடியோக்களை பார்க்கலாம்" என்றார்.
---
**முடிவு: மஞ்சள் ஆற்றில் நீர் திரும்பப் பெறுதல்**
மஞ்சள் ஆற்றின் வழியே, வெவ்வேறு இடங்களில் பிளாஸ்டிக் பாட்டில்களில் தண்ணீர் சேகரித்தனர். கிழக்கு ஷான்டாங் மாகாணத்தில் உள்ள ஆற்றின் கழிமுகத்தில், ஒவ்வொரு பாட்டிலையும் திறந்து தண்ணீரை திரும்ப ஊற்றினர்.
(ஆசிரியர்: அபூர்வா)
டீப்சீக் சிக்ஸ்த் டோன்
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக