பிறரது தோளில் ஏறி வென்று எக்காளமிடும் சட்டமன்ற உறுப்பினரின் உரை

### **"எஜமானர்களை மாற்றுவதில்தான் எங்கள் 'ஸ்பெஷாலிட்டி'!"**  

*ஒரு 'நவீன' எம்.எல்.ஏ.வின் 'வெற்றிக் கதை'*

---

"நான் ஒரு **சாதாரண அரசியல்வாதி** இல்லை; நான் ஒரு 'ஸ்ட்ரடஜிஸ்ட்'. என் தந்தை எம்.பி., நான் எம்.எல்.ஏ. – இது ஒரு 'குடும்ப வணிகம்'. வணிகத்தில் எப்போது 'பங்குதாரரை' மாற்ற வேண்டுமோ, அப்போது மாற்றுவதுதான் அறிவுடைமை. **'கூட்டணி' என்பது ஒரு வாகனம்** – அது உங்களை இலக்குக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் வரை மட்டுமே.

இப்போது, சிலர் என்னை 'துரோகி' என்கிறார்கள். ஆனால் நான் கேட்கிறேன்: **'துரோகம்' என்றால் என்ன?** ஒரு கட்சிக்கு உயிர் கொடுத்து, அதன் வளர்ச்சிக்குப் பாடுபடுவது துரோகமா? இல்லை, அது 'தியாகம்'. நான் ஆளும் கட்சிக்கு ஆதரவாக மாறியதற்குக் காரணம், அங்குதான் **'உணவு'** கிடைக்கிறது. நான் ஒரு 'நாய்' இல்லை; நான் ஒரு **'ஸ்ட்ரடஜிக் டாக்'** – எஜமானர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் எனக்கு 'ஸ்பெஷாலிட்டி' உண்டு.

**என்னுடைய 'தேர்வு' அளவுகோல்கள்:**

- முதலில், 'யார் அதிகம் தருகிறார்கள்?' – அதுதான் அடிப்படை.

- இரண்டாவது, 'எனக்கு எந்த அணியில் இருந்து லாபம் அதிகம்?' – அதுதான் 'மார்க்கெட் ஸ்டடி'.

- மூன்றாவது, 'எந்தக் கட்சியில் எனது தந்தைக்கும், எனக்கும் 'ஹை கமாண்ட்' அணுக்கம்?' – இது 'குடும்ப உறவு'.

இந்த மூன்று 'ஃபார்முலா' வைத்து, நான் இப்போது ஆளும் கட்சியின் **'ஸ்டார் அபிமானி'** ஆகிவிட்டேன். அப்போதெல்லாம், நான் எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோது, 'மக்கள் சேவை' பேசினேன். இப்போது, 'மக்கள் சேவை' என்பது 'மக்களின் பணத்தைச் சேவிப்பது' என்று அர்த்தம் என்பதைக் கற்றுக்கொண்டேன்.

எனது தந்தை ஒரு மூத்த எம்.பி. **"கூட்டணி என்பது திருமணம் போன்றது"** என்பார் அவர். ஆனால், நான் சொல்கிறேன்: **"திருமணத்தில் கூட, நமக்குப் பொருந்தாதபோது விவாகரத்து செய்யலாம். அரசியலில் ஏன் செய்யக்கூடாது?"** இதுதான் எனது 'நவீன சிந்தனை'.

**என்னுடைய சமீபத்திய உரை** ஒன்றில் நான் கூறினேன்:

> *"எனக்கு உணவு கொடுத்தால், நான் குரைப்பேன். உணவு கொடுக்காவிட்டால், நான் அமைதியாக இருப்பேன். ஆனால், நானும் என் தந்தையும் ஒரு 'டீம்' – நாங்கள் **'எஜமானர்களை மாற்றுவதில் நிபுணர்கள்'**. இது எங்கள் குடும்பத்தின் 'லெகசி'!"

இதைக் கேட்டு சில விவசாயிகள் சிரித்தனர். ஆனால் நான் தொடர்ந்தேன்:

*"காவிரி தண்ணீர் வரலையா? அதைப் பற்றி நான் கவலைப்பட வேண்டுமா? நான் இப்போது ஆளும் கட்சியில் இருக்கிறேன். எனக்கு 'தண்ணீர்' தேவையில்லை – எனக்குத் தேவை 'தங்க ஆபிஸ்'! விவசாயிகள் பசியோடு இருந்தால், அது 'இயற்கை டயட்'. ஆனால், நான் ஏன் பசியுடன் இருக்க வேண்டும்? எனக்கு உணவு தரும் 'எஜமானர்' கிடைத்துவிட்டார்!*

**என்னுடைய 'தத்துவம்':**

- 'உண்மை' என்பது நிலையானதல்ல; அது அரசியல் கணக்கீடு.

- 'கூட்டணி' என்பது புனிதமானதல்ல; அது ஒரு 'பிஸினஸ் டீல்'.

- 'துரோகம்' என்பது தவறல்ல; அது **'உயர்நிலை உத்தி'**.

நான் இப்போது ஆளும் கட்சியின் 'மைக்கில் பேசும் குரல்' மட்டுமல்ல; **அவர்களின் 'உணவுத் தட்டில் பங்கு'** வைத்துள்ளேன். எனது தந்தை எனக்கு அறிவுரை கூறுவார்: *"மகனே, நாய் எப்போதும் எஜமானனுக்கு உண்மையாக இருக்க வேண்டும் – ஆனால் எந்த எஜமானனுக்கு என்று நீ தேர்ந்தெடுக்கலாம்!"*

**முடிவில்:**

நான் 'துரோகி' இல்லை – நான் **'சூழ்நிலை உணர்வுள்ள தலைவர்'**. எனக்கு 'மக்கள்' முக்கியமில்லை; 'மக்களின் வாக்கு' முக்கியம். 'வாக்கு' வாங்க உணவு வேண்டும்; 'உணவு' தருவது யாரோ, அவர்களே என் 'எஜமானர்'.

இன்று நான் ஆளும் கட்சியில்; நாளை வேறு யாராவது எனக்கு அதிக 'விலை' கொடுத்தால், நான் மீண்டும் 'எஜமானரை மாற்ற' தயார். **இதுதான் என்னுடைய 'அரசியல் சுதந்திரம்'!**

---

**குறிப்பு:** இந்தக் கட்டுரை அரசியல் வாய்ப்பியம், கூட்டணித் துரோகம், மற்றும் சுயநலத்தை **நையாண்டி மூலம் விமர்சிப்பதோடு**, ஒரு கற்பனைப் பாத்திரத்தின் பேச்சு வழியாக அதை வெளிப்படுத்துகிறது. எந்தவொரு நிஜ நபரையும் இது குறிப்பிடவில்லை.